poniedziałek, 25 stycznia 2010

prosty i niepojęty


Dumając o istocie Twej i Twoim dziele
W mozole, co się w księgach opylonych grzebie,
Badano Cię tak bardzo, zgłębiono tak wiele,
Że w końcu się zaczyna nie rozumieć Ciebie.

Spiętrzono z myśli górę mądrości uczoną
Wśród nocy na ślęczeniu spędzonych bezsennie
I, dociekając cudu Twego, przeoczono
Cud największy, że cuda dzieją się codziennie.

Czasem słońca wieczorny blask w rzece, jak słowo
Objawienia, olśniewa wiedzą tajemnicy
I przez chwilę Twój wszech świat zda się jednakowo
Prosty i niepojęty, jak ziarnko pszenicy.

(Leopold Staff)

4 komentarze:

  1. W małym ukryte życie i to duchowe i to cielesne....bo tak mało trzeba by zaistnieć.Piękny wiersz Radku.Pozdrawiam:))chudzina:))

    OdpowiedzUsuń
  2. piękno tkwi właśnie w tej prostocie :)

    pozdrawiam cię serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
  3. "cuda dzieją się codziennie"

    piękny wiersz :)

    OdpowiedzUsuń
  4. To co stworzył i stwarza nasz dobry Bóg
    jest proste i niepojęte.
    To jest cecha Jego artyzmu.
    Czyni cuda niezbadane, co dzienne
    - wystarczy wyjrzeć za okno.

    Wreszcie to co małe i słabe wybiera Bóg,
    by zawstydzić mądrych tego świata.
    A to to co pokorne, dla Niego najpiękniejsze.

    "A Ja patrzę na tego,
    który jest pokorny i zgnębiony
    i który z drżeniem czci moje słowo"

    "Bóg wybrał właśnie to, co głupie
    w oczach świata, aby zawstydzić mędrców,
    wybrał co niemocne, aby mocnych poniżyć."

    O jak wielka jest rozbieżność w ocenach
    dokonywanych przez człowieka i Boga.
    Błogosławieni, czyli przez Boga uznani,
    to cisi, smucący się, miłosierni, ubodzy...

    Dzisiejsi przywódcy wybierają inaczej.

    Wreszcie nowe życie,
    życie z Bogiem na co dzień,
    nie filozoficzne,
    ale praktyczne
    tylko dla prostych jest proste.

    OdpowiedzUsuń