wtorek, 29 października 2013

Konferencja Nabierz Ducha - relacja

W sobotę, 26 października w Kościele Chrześcijan Baptystów w Chrzanowie rozpoczęliśmy cykl ekumenicznych konferencji „Nabierz Ducha”. Na wspólnej modlitwie i uwielbieniu spotkało się około 100 katolików i protestantów, jako jedno, niepodzielone Ciało Chrystusa. Obok siebie stanęli baptyści, katolicy – wspólnoty Metanoia, Głos na Pustyni, Effatha; parafie św. Mikołaja i Rożańcowa, zielonoświątkowcy, ewangeliczni chrześcijanie, metodyści, księża, pastorzy, pasterze i liderzy. Pierwszym podjętym tematem konferencji był „Czas odnowy”. Wykładowcy, Radosław Siewniak – przewodniczący Stowarzyszenia Do Źródła oraz Krzysztof Demczuk – pasterz wspólnoty Metanoia głosili, by każdy z nas nabrał Ducha i zaangażował się w troskę o osobistą relację z Bogiem, jak i w nowy sposób budował swoje lokalne wspólnoty, parafie, kościoły. To był wspaniały czas jedności kościoła i prostego głoszenia Ewangelii. Było cudownie, ale spodziewamy się więcej.
Radosław Siewniak rozpoczyna konferencję "Nabierz Ducha"
Uwielbienie 
Radosław Siewniak - Przewodniczący Stowarzyszenia "Do Źródła"
Krzysztof Demczuk - pasterz wspólnoty Metanoia 

niedziela, 20 października 2013

Nabierz Ducha

uwielbianie / konferencja / modlitwa
Nabierz ducha
26 październik (sobota), 2013
Kościół Chrześcijan Baptystów w Chrzanowie
godz. 18.00 
Słowa „Nabierz ducha” zostały zaczerpnięte z Księgi Aggeusza.
Zasadniczą treścią tej księgi jest wezwanie całego Izraela do odbudowy świątyni, której odnowa wobec niesprzyjających okoliczności i narastających trudności została zaniechana i odłożona na lepsze czasy. Zamiast świątyni lud Boży wybudował sobie wobec tego w międzyczasie wygodne domy. Bóg wezwał jednak swój lud do pilnej odbudowy Jego świątyni, chcąc przez nią objawić światu swoją chwałę i udzielić zbawienia wszystkim narodom. Cały Izrael usłyszał wówczas przekazane przez proroka Aggeusza słowa od Boga: „Nabierzcie ducha, pracujcie, bo Ja jestem z wami”.

Wierzymy, że podobnie jak kiedyś Bóg wzywał Izrael do odbudowy świątyni, tak dzisiaj wzywa wszystkich chrześcijan do odbudowy Kościoła jako świątyni, w której On dozna czci i chwały. Aby tak się stało, chcemy jako chrześcijanie stanąć do budowy razem, przekraczając granice podziału i łamiąc mury nieufności, strachu i uprzedzenia. Wierzymy, że pomimo trudności, wznosząc się ponad różnice, stając w jedności wspólnego pragnienia szukania woli Boga, modląc się i słuchając Słowa Bożego, możemy rozpocząć budowę nowej rzeczywistości dla Kościoła i dla świata. Wierzymy, że możemy być narzędziem w rękach Boga przygotowującym drogę na przyjście Chrystusa. Wierzymy, że możemy być jednocześnie inspiracją dla siebie nawzajem poprzez odkrywanie w sobie bogactwa Bożego dziedzictwa, którym jesteśmy obdarowani. Dlatego chcemy wspólnie ogłaszać, „że Jezus Chrystus jest PANEM – ku chwale Boga Ojca” (Flp. 2,11). Razem chcemy stać się świątynią, w której On dozna uwielbienia, a przez którą świat pozna, że Jezus jest Mesjaszem.

Już kiedyś Kościół zjednoczył się we wspólnej modlitwie i uwielbieniu. Wówczas Bóg wylał na niego swego Ducha Świętego, co rozpoczęło globalną ewangelizację. Patrząc na tamto historyczne wydarzenie, wierzymy, że jeśli dzisiaj przekroczymy przestrzeń naszych podziałów i staniemy w jedności, pobudzeni miłością, rozpocznie się nowa Pięćdziesiątnica, która przyniesie Kościołowi i światu nową rzeczywistość.

Zapraszamy więc! Zostaw swoje codzienne sprawy i obowiązki. Zatrzymaj się na chwilę i pomyśl o Tym, który ma moc dać Twojemu życiu nową jakość. Odpowiadając na wezwanie „Nabierz ducha” możesz poznać i doznać, jak dobry jest Bóg. A to na zawsze zmieni Twoje życie.


Cel i inspiracje:

Uwielbienie Boga

Jak to dobrze jest grać naszemu Bogu, jak miło jest nucić pieśń pochwalną.
Śpiewajcie pieśń dziękczynną Panu (Ps. 147; 1, 7).

Godzien jesteś, Panie i Boże nasz, odebrać chwałę i cześć, i moc, bo Ty stworzyłeś wszystko, a z woli Twojej istniało to i zostało stworzone (Ap. 4;11).

Jedność Kościoła

Aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie (…) Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i że Ty ich umiłowałeś, tak jak Mnie umiłowałeś (J. 17; 21, 23).

Aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa (Ef. 4; 13).

Głoszenie Ewangelii 

A ta Ewangelia o królestwie będzie głoszona po całej ziemi, na świadectwo wszystkim narodom. I wtedy nadejdzie koniec (Mat. 24; 14).

Temu zaś, który mocą działającą w nas może uczynić nieskończenie więcej, niż prosimy czy rozumiemy, Jemu chwała w Kościele i w Chrystusie Jezusie po wszystkie pokolenia wieku wieków! Amen (Ef. 3; 20n).

Mówcy:

Radosław Siewniak – publicysta, założyciel i przewodniczący Stowarzyszenia Do Źródła, pomysłodawca i organizator spotkań „Źródło” (w ramach których m.in. corocznie do Polski zapraszana jest amerykańska grupa baletowa Balet Magnificat) oraz festiwalu DNA (Dostrzec Naszego Architekta). Autor książki „Prawda głodna odwagi”. Bóg szczególnie położył na jego sercu jedność chrześcijan i głoszenie Ewangelii. Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie, kierunku fizjoterapii. Specjalizuje się w terapii manualnej i rehabilitacji neurologicznej. Miłośnik gór, wspinaczki, poezji oraz piłki nożnej.

Krzysztof Demczuk – pasterz jaworznickiej wspólnoty Metanoia – eucharystyczny płomień,  pedagog, terapeuta – specjalista psychoterapii uzależnień, trener, interwent kryzysowy. Pracuje z liderami pomagając im stawać się lepszym, bardziej kompetentnym i świadomym liderem. Od kilkunastu lat związany ze wspólnotami charyzmatycznymi. Jest zaangażowany w głoszenie Ewangelii wszystkim ludziom. Głosił w wielu wspólnotach w Polsce oraz za granicą naszego kraju. Mąż Uli i ojciec Noemi. 

sobota, 12 października 2013

Dobry Pasterz


Kto nie wchodzi do owczarni przez bramę,
ale wdziera się inną drogą,
ten jest złodziejem i rozbójnikiem.
Kto jednak wchodzi przez bramę, jest pasterzem owiec.
Temu otwiera odźwierny, a owce słuchają jego głosu;
woła on swoje owce po imieniu i wyprowadza je.
A kiedy wszystkie wyprowadzi, staje na ich czele,
a owce postępują za nim, ponieważ głos jego znają
(J. 10:1-4).


Jezus jest Dobrym Pasterzem, który oddaje życie za owce.
Po czym owce poznają swego Pasterza? Po wyglądzie? Nie.
Poznają go po jego głosie,
kiedy Pasterz po imieniu woła swoje owieczki.
Wówczas wiedzą, że to nie obcy pasterz,
bo tylko ich Pasterz zna ich imiona
i tylko on tak troskliwie je woła.
Czy ja rozpoznaję głos mego Pasterza? Czy znam ten głos?
To nie jest tak, że Jezus nie przemawia dzisiaj do ludzi.
Jezus Chrystus – wczoraj i dziś, ten sam także i na wieki (Hebr.13:8).
Jezus się nie zmienił.
Zmartwychwstał i przemawiał do Marii,
do Pawła, do Ananiasza z Damaszku.
Oni znali głos swego Pasterza
i szli tam, gdzie ich prowadził.
I dzisiaj Jezus chce tak kierować mną. Mówi do mnie i do Ciebie:
Nie zostawię was sierotami. Przyjdę do was (J.14:18).
I przychodzi, tyle że często nie pozwalamy Mu
zbliżyć się do naszego życia zbyt blisko.
Nie chcemy dążyć do takiego życia, o jakim mówił Apostoł:
Teraz już nie ja żyję, ale żyje we mnie Chrystus (Gal.2:20).
Dlaczego?
Bo takie zobowiązania tak naprawdę komplikują nasze życie.
Nie chcemy i boimy się tego,
bo to za dużo nas kosztuje, wymaga od nas wyrzeczeń.
Życie w słuchaniu i posłuszeństwie głosowi Jezusa
na co dzień wymaga rezygnacji z wyuczonych przyzwyczajeń,
kiedy Jezus zacznie mówić:
„jeżeli Ja żyję w tobie, to czemu się dąsasz?”
Największą barierą, by usłyszeć
i PRZYJĄĆ głos Jezusa w swoim życiu jest nasze „ja”.

Mogę twierdzić, że Jezus jest Panem mojego życia,
jednak prawdą jest, że często panem mojego życia jest moje „ja”.
Ono często związuje ręce Jezusowi i odmawia Mu oddania mojej woli.

Tak samo jak kiedyś do Marii i Pawła, dzisiaj Jezus mówi do mnie.
Nieraz ciężko jest słuchać Jego głosu,
bo wymaga uniżenia się, zrezygnowania ze swoich racji,
ze swoich pomysłów, ze swoich wyuczonych zachowań, uzależnień.

Ale to jest istotą bycia chrześcijaninem nie tylko z nazwy.

wtorek, 1 października 2013

Gospel w Chrzanowie


Jesteśmy już po I chrzanowskich warsztatach gospel, które zgromadziły blisko 70 chórzystów nie tylko z Chrzanowa, ale również z Trzebini, Jaworzna, Katowic, Tychów, Dąbrowy Górniczej czy z Krakowa. Nim rozpoczęły się warsztaty, w piątek wieczorem spotkaliśmy się na próbie muzyków i solistów. Od soboty rana rozpoczęły się natomiast intensywne zajęcia, gdzie przez dwa dni uczestnicy uczyli się 10 pieśni, które zabrzmiały na niedzielnym koncercie finałowym, którego wysłuchało ponad 400 osób.

Mottem tego wydarzenia była historia, która wydarzyła się w dziejach starożytnego Izraela, kiedy Izraelici „jak jeden, trąbili i śpiewali, tak iż słychać było tylko jeden głos wysławiający majestat Pana”, wówczas „kiedy podnieśli głos wysoko przy wtórze trąb, cymbałów i instrumentów muzycznych przy wychwalaniu Pana, że jest dobry i że na wieki Jego łaskawość, świątynia napełniła się obłokiem chwały Pańskiej, tak iż nie mogli kapłani tam pozostać i pełnić swej służby z powodu tego obłoku, bo chwała Pańska wypełniła świątynię Bożą”(zob. 2 Księga Kronik 5,13n). Pragnieniem organizatorów było, aby czas warsztatów i finałowego koncertu był chwilą doświadczenia Bożej obecności w sposób szczególny, zarówno dla śpiewających, jak i dla publiczności. Naszym marzeniem było, aby wielu w ten weekend mogło odczuć Jego miłość, która jest stała i bezwarunkowa, ale również przemieniająca, tzn. nie pozostawiająca nas takich, jak nas zastaje. I zaiste taki był właśnie ten czas – czas Bożego wpływu i Jego przemiany. Bogu niech będą dzięki!